Obejmujemy pomocą
chorych na raka

Wiemy, że rak to zmaganie nie tylko z chorobą, ale także z poważnymi problemami finansowymi. Dlatego stworzyliśmy program Alivia Onkozbiórka! Załóż zbiórkę na leczenie - zbieraj 1,5% podatku i darowizny!
Załóż zbiórkę

Poznaj zbiórki, które osiągnęły cel

Małgorzata Gabryś, Wieliczka

Pomóż mi znokautować raka i kupić życie!

Zastanawiasz się czasami, ile kosztuje Twoje życie? Nie chleb na śniadanie i czynsz, tylko życie. Ja dokładnie wiem, ile kosztuje moje: 10 tysięcy złotych za dawkę leku, który podawać trzeba co trzy tygodnie. Jak długo? Tak długo, jak długo starczy mi sił. I pieniędzy na moje życie. Mam na imię Gosia. W lipcu 2017 roku zdiagnozowano u mnie raka piersi. Miesiąc później okazało się, że są już przerzuty do kości. Leczenie paliatywne – to brzmi strasznie, ale ja ze wszystkich sił starałam się „nażyć”. Nie zamykać w chorobie, nie użalać. Pracować, śmiać z moimi córkami, kochać. Nie współczuj mi. W IV stadium raka też jest miejsce na zachwyt, radość i normalność. Na co dzień nie myślisz o raku. Myślisz o tym, jak bardzo chcesz, żeby nazajutrz było słonecznie. Jestem podobna do Ciebie, prawda? Miałam kupę szczęścia, otaczają mnie wyjątkowi ludzie, trafiłam na wspaniałych lekarzy. Włączono mi nowoczesne leczenie. Kolejne TK i PET pokazywały, że rak wycofał się z kości - rakiem, nomen omen. Skupiałam się na tym, żeby dobrze przeżyć każdy dzień. I pomagać kobietom w podobnej do mojej sytuacji. Teraz to ja potrzebuję pomocy. Zdiagnozowano u mnie przerzuty do mózgu, niestety nie udało się ich pozbyć ani radioterapią, ani czterema operacjami. Od Nowego Roku czeka mnie zmiana leczenia, która powinna uspokoić raka w głowie. Niestety, aby w dalszym ciągu nowotwór nie zaczął być aktywny w kościach, płucach czy wątrobie, konieczne jest prywatne dokupienie jednego z leków. Znam ten lek, mój rak doskonale na niego odpowiada, ponadprzeciętnie dobrze. Ta terapia to dla mnie szansa na kolejne lata. Dla moich córek – jedyna możliwość, by mieć nadal matkę. Bez tego iskierka zgaśnie. A ja mam plan: #challenge2030 Ambitnie? Tak! Odważnie? Tak! Bo taka jestem i zawsze byłam: ambitna i odważna. Ty też bądź. Podaruj mi kawałek życia. Odwdzięczę się. Każdego dnia będę sprawiać, że ten świat, wciąż ze mną, będzie lepszy. Wiem, że z Tobą dam radę 😊 Jeśli jesteś w stanie wspomóc mnie w pozyskiwaniu środków finansowych na immunoterapię i dalsze skuteczne blokowanie raka, ja i moja rodzina będziemy Ci bardzo wdzięczni. Dziękuję, że poświęcasz mi czas. ------------ English version below Help Me Buy Time — A Treatment That Keeps Me Alive Do you ever wonder how much your life costs?Not breakfast bread or rent — but life itself.I know exactly how much mine costs:10,000 PLN per dose of a drug that must be administered every three weeks.For how long?As long as I have the strength.And the money for my life. My name is Gosia. In July 2017, I was diagnosed with breast cancer. A month later, it turned out there were already metastases to my bones. Palliative treatment — it sounds terrifying, but with all my strength I tried to live fully. Not to lock myself inside the illness, not to wallow in self-pity. To work, to laugh with my daughters, to love.Please don’t feel sorry for me. Even at stage IV cancer, there is room for wonder, joy, and normality. On a daily basis, you don’t think about cancer. You think about how much you hope tomorrow will be sunny.I’m just like you, aren’t I? I was incredibly lucky — I’m surrounded by extraordinary people and found wonderful doctors. I was put on modern treatment. Subsequent CT and PET scans showed that the cancer withdrew from my bones — ironically, at a cancerous pace. I focused on living each day well. And on helping women in situations similar to mine. Now it’s me who needs help. I was diagnosed with brain metastases. Unfortunately, neither radiotherapy nor four surgeries managed to eliminate them. From the New Year, I will have to change my treatment — one that should calm the cancer in my brain. Sadly, to ensure that the cancer does not become active again in my bones, lungs, or liver, it is necessary to privately purchase one of the drugs.I know this drug. My cancer responds to it extremely well — exceptionally well.This therapy is my chance for more years.For my daughters — the only chance to still have a mother.Without it, the spark will fade. And I have a plan: #challenge2030Ambitious? Yes.Bold? Yes. Because that’s who I am and always have been: ambitious and brave.You be brave too. Give me a piece of life. I will repay it. Every single day, I will make this world — with me still in it — a better place.I know that with you, I can do this 😊 If you are able to help me raise funds for immunotherapy and for further effective blocking of the cancer, my family and I will be deeply grateful. Thank you for giving me your time.

640 449 zł z 600 000 zł
106%
Joanna Olga Wolszczak-Uścińska, Warszawa

Chcę być dalej mamą i żoną - proszę o pomoc w leczeniu

Nazywam się Joanna. Jestem artystką – tworzę stroje, szyję, kreuję piękno z tkanin. Całe życie dawałam ludziom radość tym, co robię. Kocham życie, kocham moją rodzinę i kocham świat, który zawsze chciałam upiększać. Zawsze byłam w ruchu: pracowałam, tworzyłam, gotowałam, piekłam najlepsze ciasta, dbałam o dom i ogród. Uwielbiam podróże, szczególnie do mojej ukochanej Hiszpanii. Kocham czytać, oglądać filmy z mężem, śmiać się, żyć pełnią życia. Mam piękną rodzinę – pięcioro dzieci: Alicję (11), Karolinę (25), Olafa (29), Martę (29) i Klaudię (32), wnuczęta: Zosia (2), Franek (2). Jesteśmy bardzo blisko, kochamy się i wspieramy. Rodzina to dla mnie wszystko. ❤️ Moja choroba – jak to się zaczęło Od kilku lat leczyłam się na anemię, ale nic nie zapowiadało tragedii. Kilka tygodni temu zaczęły się silne bóle brzucha, wodobrzusze, podejrzenia zatrucia lub zapalenia jelita grubego. Przez półtora miesiąca byłam ciągle na SOR, wyczerpana, bez sił, bez odpowiedzi. W końcu usłyszeliśmy diagnozę, której żadna kobieta nie chce usłyszeć: zaawansowany, złośliwy rak jajnika o wysokim stopniu agresywności. To był moment, w którym świat się zatrzymał. Strach, niedowierzanie, rozpacz. Najtrudniejsze było spojrzenie w oczy mojej rodziny, ich bezsilność bolała bardziej niż choroba. Obecnie jestem po pierwszej chemioterapii. Leczenie jest ciężkie, wyniszczające, ale walczę. Walczę, bo mam dla kogo. 🌞 Co jest dla mnie najtrudniejsze? Najbardziej boję się, że nie zobaczę, jak dorasta moja najmłodsza córka i moje starsze dzieci oraz kochane wnuczęta. Że nie wrócę do szycia, do tworzenia, do podróży, do słońca. Że nie będę mogła być żoną, mamą, babcią. Najtrudniejsze są chwile, kiedy brakuje sił, kiedy ciało odmawia posłuszeństwa, a ja wciąż chcę żyć tak, jak żyłam aktywnie, twórczo, dla innych. 💛 Co dodaje mi sił? Moja rodzina. Miłość mojego życia – mój mąż, który jest przy mnie w każdej sekundzie. Moje dzieci, które trzymają mnie za rękę. Wspomnienia naszych podróży, zapach domu, śmiech bliskich. To wszystko sprawia, że chcę walczyć. Że wierzę, że mogę wygrać. 🎗️ Na co zbieramy środki? Chcę żyć. Chcę dostać drugą szansę. Dlatego prosimy o pomoc w sfinansowaniu leczenia, które przekracza nasze możliwości. Środki zostaną przeznaczone na: 🔹 1. Operację w prywatnej klinice – koszt operacji i hospitalizacji to kilkadziesiąt tysięcy złotych 🔹 2. Chemioterapię i leczenie wspomagające – leki nierefundowane; suplementacja, konsultacje, badania kontrolne, miesięczny koszt to kilka tysięcy złotych 🔹 3. Dojazdy do szpitala – od kiedy to się zaczęło 19.02.2026 do teraz 30.03.2026, w szpitalu byliśmy już około 20 razy, wizyty odbywają się kilka razy w tygodniu, koszty paliwa i transportu są ogromne 🔹 4. Badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne – część z nich jest poza NFZ, konieczne, aby monitorować postępy leczenia 🔹 5. Leki przeciwbólowe, przeciwobrzękowe, wzmacniające – miesięczny koszt to kilkaset do ponad tysiąc złotych na tę chwilę 🌈 Dlaczego prosimy o pomoc? Zawsze pomagaliśmy innym. Zawsze byliśmy tymi, którzy wspierają, nie proszą. Dziś jednak sami potrzebujemy wsparcia. Chcemy żyć skromnie, ale szczęśliwie. Chcemy wrócić do normalności, do słońca, do podróży, do śmiechu. Chcemy być razem. Prosimy o pomoc w walce o życie Joanny, żony, mamy, babci, artystki, dobrego człowieka. Każda złotówka, każde udostępnienie, każde dobre słowo ma ogromne znaczenie. Dziękujemy z całego serca. Joanna i rodzina

58 944 zł z 50 000 zł
117%
Elżbieta Zaborna, Nowa Wieś

Prośba o wsparcie na pokrycie kosztów leczenia ❤️

Mam na imię Ela, w kwietniu bieżącego roku zdiagnozowano u mnie złośliwy nowotwór piersi (G3 wysoki stopień złośliwości histologicznej). Świat zawalił się po raz kolejny, jak wtedy, gdy 14 lat temu otrzymałam diagnozę SM (stwardnienie rozsiane). Nigdy się jednak nie poddałam i nie poddam, choć epizody depresyjne próbowały mnie pokonać.Jestem mamą dwóch cudownych nastolatków, to najlepsza motywacja do walki i pokazania chłopakom, co w życiu ważne. W maju przeszłam operację oszczędzającą pierś oraz biopsję węzła wartowniczego. Obecnie jestem w trakcie wycieńczającej chemioterapii. Przede mną jeszcze długie wieloletnie leczenie onkologiczne i hormonalne. Trudno jest prosić o pomoc... Niestety od czasu operacji jestem zbyt słaba, by pracować zawodowo, dlatego zwracam się z ogromną prośbą o wsparcie mojej zbiórki na pokrycie kosztów związanych z leczeniem, nierefundowanymi badaniami i wizytami oraz licznymi dojazdami do placówki onkologicznej w sąsiednim mieście. Dziękuję z całego serca za każde okazane wsparcie. Ela ❤️ Poniżej mój wiersz napisany spontanicznie podczas kolejnego wlewu chemii... Badajcie się, Kochani. 🙏 "Zwykłej dziewczyny niezwykle trudne rozterki..." Była sobie dziewczyna, która życiem cieszyć się chciała, niestety choroba nowotworowa plany jej pozmieniała I tak oto zwykła dziewczyna w zwykły czwartek walkę z rakiem zaczyna. USG, biopsja, wyniki - zero złudzeń - guz w piersi wykryty. Strach, przerażenie, ogromne łzy, a w sercu nadzieja - chcę żyć... Działanie podjęte natychmiast, operacja, założenie portu, chemioterapia i wrażenie, że jest już tylko życia cieniem. Wraz z włosami gubi złudzenie, że kolejny dzień jest każdego przeznaczeniem. Czas pełen żalu, cierpienia, zwątpienia w sens na ziemi istnienia. Choć głowa krzyczy: jest źle, ona nie poddaje się, bo wie jak życie cennym darem jest. I z różnych stron słyszy słowa: "dasz radę, jesteś silna", a ona wie, że z przeznaczeniem nie wygra. I składa te puzzle każdego dnia, by nie rozpaść się w drobny mak. Tak bardzo potrzebuję spokoju i zapewnienia, że choć wszystko wokół się zmienia, przyjaciele przetrwają tę burzę u jej boku, nie pozwolą zapaść się w mroku... Droga do zdrowia przed nią długa, pokrętna i wyboista, lecz czy nie jest w życie wpisana walka wiekuista? I jeśli choć jedno istnienie, dzięki drogi swej ujawnieniu ocali, będzie miała spokojne sumienie, żeby samej móc iść dalej. W końcu zbiera się na odwagę, by wyjść z cienia po walki pół roku i o jedno dziewczyna prosi, byś zbadał się czasem, choć raz w roku… Ściskam Was mocno, Ela 😘 #różowypaździernik #rakpiersi #centrumonkologiibydgoszcz #badajsie #samobadanie

30 475 zł z 15 000 zł
203%

Zbiórki najbliżej celu

Magdalena Stanisławek, Świdnik

Wsparcie i pomoc w pokonaniu raka

Mam na imię Magda, mam 43 lata. W listopadzie 2022 r. zdiagnozowano u mnie raka piersi, bardzo agresywnego. Najpierw niedowierzanie, szok i łzy... ale tylko przez chwilę. Powiedziałam sobie, że się nie poddam i będę walczyć. Leczenie zaczynam półroczną chemioterapią, następnie czeka mnie amputacja i rekonstrukcja piersi i dalsze długotrwałe leczenie. Konsultacje medyczne, leki wspomagające. Nie jest lekko... Gdyby miłością dało się zwalczyć raka... Mam ogromne wsparcie mojego męża, rodziny i znajomych. Niestety leczenie jest kosztowne, a nie wszystkie leki są refundowane. Dlatego proszę Was, Kochani, o wsparcie finansowe. Żeby żyć i cieszyć się życiem. Dziękuję z całego serca.

29 930 zł z 30 000 zł
99%
Myroslava Hutsuliak, Wrocław

Pomóż pokonać chłoniaka

Cześć, jestem nauczycielką, która bardzo lubi uczyć dzieci i której wszystko zostało odebrane przez losowe wydarzenie. W dzień moich urodzin okazało się, że mam chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL). Należy on do grupy nowotworów układu chłonnego i wywodzi się z dojrzałych, obwodowych limfocytów B. Kiedy dowiedziałam się, że jestem chora, życie straciło kolory i zamieniło się w szary, bezbarwny, długi czas oczekiwania. Przed chorobą prowadziłam aktywny tryb życia i uwielbiałam wędrówki po górach. A przede wszystkim kochałam swoją pracę, uwielbiałam uczyć dzieci i pomagać im poznawać świat. Nowotwór ogranicza moją pracę jako nauczyciela oraz zmusza do ograniczenia komunikacji z przyjaciółmi i znajomymi, a najgorsze jest to, że nie mogę spędzać czasu z ukochanymi wnukami. Pieniądze z tej zbiórki przeznaczone będą na leczenie powikłań choroby i chemioterapii. Niestety, leczenie chorób onkologicznych jest bardzo drogie i nie wszystko jest refundowane przez NFZ. Z powodu choroby straciłam pracę, ponieważ każde wyjście w świat przyciągało poważne przewlekłe choroby. Zebrane środki pozwolą zabezpieczyć wydatki na dodatkowe badania, wizyty u specjalistów, leki, suplementy diety, rehabilitację, czy też późniejszą terapię. Dziękuję bardzo za Waszą pomoc oraz wsparcie i życzę zdrowia każdemu z Was!

1 396 zł z 2 000 zł
69%
Katarzyna Wieczorek, Świnoujście

Leczenie wznowy chłoniaka Hodgkina

Dzień dobry, Nazywam się Katarzyna i mam 43 lata. W lutym tego roku, po półtorarocznej diagnostyce, kilku pobytach w szpitalach, została u mnie potwierdzona wznowa chłoniaka Hodgkina. Jest to nowotwór złośliwy węzłów chłonnych. Kilka lat temu w związku z pierwszym zachorowaniem na tego chłoniaka, który okazał się oporny w leczeniu, przeszłam ciężką chemioterapię i radioterapię, po której byłam w remisji około 4 lata. Nie obyło się bez skutków ubocznych ciężkiego leczenia, jednakże po chorobie udało mi się wrócić do pracy i normalnego funkcjonowania. Mimo problemów z tarczycą, jelitami, bóli stawów i polineuropatii, czułam, że dostałam nowe życie. Niestety w związku ze wznową muszę ponownie stanąć do walki i jestem obecnie kierowana na kilka intensywnych kursów chemioterapii. W razie odpowiedzi na leczenie konieczny będzie także autoprzeszczep szpiku kostnego. Aby się wyleczyć, muszę znów przerwać pracę i skorzystać z zasiłku chorobowego, który niestety nie pokryje ogromnych kosztów związanych z leczeniem, które odbędzie się w Gdańsku. Koszty dotyczą przede wszystkim konsultacji specjalistycznych, dojazdów i noclegów w związku z leczeniem w innym mieście, leków i suplementów, odpowiedniego odżywania, leczenia stomatologicznego i przyszłej rehabilitacji. Bardzo chcę być znów zdrowa i jak najszybciej wrócić do swojego życia, pracy, aktywności. Jeden raz już pokonałam chorobę, mam nadzieję, że tym razem będzie to już na zawsze. Będę ogromnie wdzięczna za wsparcie.

39 568 zł z 40 000 zł
98%

Najnowsze

Anna Bloch, Kąty Węgierskie

Jestem zwykłą Anką

Jestem zwykłą Anką. Dziś to ja potrzebuję Waszej pomocy ❤️ Nigdy nie myślałam, że przyjdzie mi prosić ludzi o pomoc w walce o własne życie. Jestem zwyczajną kobietą. Mam rodzinę, bliskich, marzenia i plany, które chciałabym jeszcze zrealizować. Chciałam po prostu żyć, cieszyć się codziennością i nie zastanawiać się, co przyniesie kolejny dzień. W 2024 roku usłyszałam diagnozę, która zmieniła wszystko rak żołądka w IV stadium, z przerzutem do jajnika. Zaczęła się walka, której nie da się opisać jednym zdaniem. Przeszłam 12 cykli chemioterapii, operację usunięcia żołądka, kolejne zabiegi i powikłania. Musiałam nauczyć się żyć bez żołądka, zmierzyć się z ogromnym osłabieniem i zaakceptować, że moje życie już nigdy nie będzie wyglądało tak samo jak wcześniej. Były dni, kiedy brakowało mi sił nawet na najprostsze czynności. Był strach, ból, zmęczenie i chwile, w których trudno było myśleć o jutrze. Ale krok po kroku próbowałam wracać do życia. Chciałam wierzyć, że najgorsze mam już za sobą. Przez pewien czas wydawało się, że mogę złapać oddech. Niestety, w 2026 roku przyszła kolejna trudna wiadomość: nawrót choroby. Kolejna operacja, kolejne zmiany nowotworowe i świadomość, że znów muszę stanąć do walki. Dziś przygotowuję się do dalszego leczenia onkologicznego, również w związku z możliwością udziału w badaniu klinicznym. Nie wiem, co przyniosą kolejne miesiące. Wiem jednak, że chcę wykorzystać każdą szansę, którą mam. Dlatego zwracam się do Was. Nie dlatego, że łatwo prosić o pomoc. Wprost przeciwnie — to dla mnie bardzo trudne. Ale sama nie jestem w stanie udźwignąć wszystkich kosztów, które wiążą się z dalszym leczeniem i dbaniem o moje wyniszczone chorobą ciało. Zebrane środki pomogą mi opłacić dojazdy na badania i leczenie, rehabilitację, opiekę dietetyka klinicznego, wsparcie psychologiczne, dodatkowe badania oraz żywienie, które po usunięciu żołądka jest szczególnie ważne. Chcę mieć siłę, by przejść przez kolejny etap tej drogi. Moim celem jest zebranie 90 000 zł na najbliższe miesiące. To kwota, która ma pomóc mi skupić się na tym, co teraz najważniejsze: na leczeniu, odzyskiwaniu sił i wykorzystaniu dostępnych możliwości. Nie jestem bohaterką z filmu. Jestem Anką. Czasem silną, czasem przerażoną, często zmęczoną. Mam dni, kiedy uśmiecham się i próbuję normalnie żyć, ale są też takie, kiedy zwyczajnie brakuje mi sił. Nie proszę Was o litość. Proszę o szansę i wsparcie. Każda wpłata, każde udostępnienie i każde dobre słowo mają dla mnie znaczenie. Jeśli możecie, pomóżcie mi przejść przez ten kolejny etap. Chciałabym jeszcze przeżyć wiele zwyczajnych dni takich, które dla innych są codziennością, a dla mnie stały się czymś bezcennym. Jestem zwykłą Anką. I dziś naprawdę potrzebuję Was. ❤️ Dziękuję za każdą pomoc, za obecność i za to, że nie pozwalacie mi czuć, że w tej walce jestem sama.

71 855 zł z 90 000 zł
79%
Krzysztof Borowski, Łódź

Krzysztof kontra glejak wielopostaciowy IV stopnia - potrzebne pilne wsparcie na leczenie

1 czerwca tego roku nasz świat runął w jednej sekundzie. U mojego 51-letniego męża Krzysztofa wykryto glejaka wielopostaciowego IV stopnia – najgroźniejszy nowotwór mózgu. Krzysztof przeszedł już dwie ciężkie operacje, ale wróg nie odpuszcza: pojawiły się wznowy i nowe ogniska. Błagam o pomoc, sami nie wygramy tej walki z czasem! Mój mąż Krzysztof zawsze był filarem naszej rodziny - niezwykle kochający, opiekuńczy i oddany bliskim. Każda wolna chwila była dla niego okazją, by spędzić czas z nami. Przez całe życie był też tytanem pracy i sportu. Kochał aktywność, a jego największą pasją był rower – potrafił przejeżdżać setki kilometrów, zarażając wszystkich wokół swoją energią i uśmiechem. Nigdy na nic nie chorował. Ma dopiero 51 lat, tak wiele wspólnych planów i tras rowerowych miało być jeszcze przed nami. Niestety, od kilku miesięcy toczymy dramatyczną walkę z bezwzględnym przeciwnikiem, który próbuje odebrać mu całą tę siłę. Wszystko zaczęło się na początku czerwca. Diagnoza brzmiała jak wyrok: glejak wielopostaciowy (glioblastoma) o najwyższym, czwartym stopniu złośliwości. Od tamtej pory nasza rodzinna codzienność zamieniła się w szpitalną rzeczywistość. Krzysztof przeszedł już dwie skomplikowane operacje usunięcia guza. Każda z nich niosła ze sobą ogromne ryzyko, ale dawała nam tak bardzo potrzebną nadzieję. Krzysztof przeszedł też chemioterapię oraz radioterapię. Niestety, ostatnie badania przyniosły wiadomości, które ponownie złamały nam serce. Nowotwór okazał się niezwykle agresywny. Pojawiły się wznowy oraz nowe ogniska chorobowe. Standardowe leczenie w ramach NFZ przestaje wystarczać. Na co zbieramy fundusze? Mój mąż się nie poddaje. Ten sam hart ducha, który pozwalał mu pokonywać najtrudniejsze sportowe podjazdy, teraz pomaga mu znosić kolejne bloki leczenia. My też nie zamierzamy złożyć broni. Szukamy ratunku wszędzie – konsultujemy przypadek Krzysztofa z najlepszymi specjalistami w kraju i za granicą. Nadzieją dla nas są nowoczesne, nierefundowane metody leczenia (takie jak immunoterapia, terapie celowane czy nowoczesne operacje) oraz natychmiastowa, intensywna rehabilitacja, która pomoże mu utrzymać sprawność. Koszty dojazdów do klinik, konsultacji oraz nierefundowanych leków zaczynają drastycznie przekraczać nasze możliwości finansowe. Kwoty potrzebne na ratowanie życia męża idą w dziesiątki, a nawet setki tysięcy złotych. Jak możesz nam pomóc? Staję przed Wami z prośbą, której żadna żona nie chciałaby nigdy pisać. Błagam o szansę dla mojego męża. Pomóżcie Krzysztofowi wrócić do rodziny, którą tak bardzo kocha, i na rower, który był jego wolnością. Wpłać darowiznę – każda, nawet najmniejsza kwota (5, 10, 20 zł) daje nam środki na kolejny dzień leczenia, konsultacji i walki. Udostępnij tę zbiórkę – im więcej osób dowie się o naszej sytuacji, tym większa szansa, że zdążymy z pomocą. Mój mąż tak bardzo chce żyć i ma dla kogo walczyć. Z całego serca dziękuję za każde wsparcie, dobre słowo i udostępnienie linku. Wasza pomoc to nasza jedyna nadzieja.

34 735 zł z 150 000 zł
23%
Anna Żerdzińska-Nowak, Piotrków Trybunalski

Zbiórka na leczenie Ani. Pomóż mi walczyć o życie!

Mam na imię Ania, mam 51 lat i po 11 latach ponownie muszę zmierzyć się z najtrudniejszą walką w moim życiu – walką z rakiem piersi. Pierwszą walkę udało mi się wygrać. Dziś jednak choroba wróciła, a ja potrzebuję Waszej pomocy, aby móc kontynuować leczenie i mieć szansę na kolejne lata życia. Proszę, pomóżcie mi sfinansować leczenie. Każda wpłata, nawet najmniejsza, ma ogromne znaczenie. Jeśli nie możecie wpłacić pieniędzy, udostępnienie zbiórki również będzie dla mnie wielkim wsparciem. Zbieram środki na nierefundowany lek. którego miesięczny koszt wynosi około 9500 zł. To ogromna kwota, której sama nie jestem w stanie pokryć. Niełatwo jest mi przyznać, że potrzebuję pomocy. Jeszcze trudniej jest mi poprosić o nią publicznie. Zawsze starałam się radzić sobie sama, nie obciążać innych swoimi problemami i wierzyć, że każdą trudność można pokonać własnymi siłami. Choroba zabrała mi już poczucie bezpieczeństwa, spokój i wiele planów na przyszłość. Dziś zabiera także coś, co zawsze było dla mnie ważne – niezależność. Piszę te słowa ze łzami w oczach i ogromną nadzieją w sercu. Proszę o pomoc, ponieważ sama nie jestem w stanie pokryć kosztów leczenia. Ale po kolei. 11 lat temu rozpadł się mój poukładany świat, kiedy radiolog spojrzał na ekran USG i powiedział, że guzek, który widzi w mojej piersi, to z dużym prawdopodobieństwem rak. Nie pamiętam, jak wyszłam z gabinetu. Pamiętam tylko strach. Ogromny, paraliżujący strach. Strach przed tym, co pokażą kolejne badania, przed leczeniem, przed bólem, ale przede wszystkim przed myślą, że mogłoby mnie zabraknąć przy mojej ukochanej córeczce, że zostawię ją i męża samych. Diagnoza została szybko potwierdzona: rak piersi – rak przewodowy inwazyjny G2, rozsiane ogniska DCIS, makroprzerzuty w węzłach, ER (+), PR (+), Ki-67 80%. Przeszłam mastektomię, a następnie 16 cykli chemioterapii. Moja córeczka miała wtedy zaledwie 3 lata. Patrząc na nią, każdego dnia prosiłam Boga o jedno: jeszcze trochę czasu. Nie marzyłam o dalekiej przyszłości… Prosiłam o możliwość wychowywania mojego małego dziecka. Udało mi się przejść przez leczenie. Powoli, krok po kroku, odzyskiwałam siły. Wróciłam do pracy i codziennych zajęć. Zaczęłam na nowo cieszyć się zwykłymi rzeczami – wspólnym czasem z rodziną i przyjaciółmi, promieniami słońca wpadającymi przez okno, spacerami, pracą, czytaniem, rozmowami i tysiącem innych drobnych rzeczy stanowiących codzienność. Dziś wiem, jak wiele znaczą takie małe, codzienne chwile. Stały się dla mnie naprawdę bezcenne. Niestety, po 11 latach, w marcu tego roku, rak do mnie wrócił. Tym razem ze zdwojoną siłą. Badania wykazały przerzuty do płuc i kości nowotworu piersi HR+/HER2+. Gdy usłyszałam diagnozę, nie mogłam w to uwierzyć. Płakałam w poduszkę jak małe dziecko, zadając sobie jedno pytanie: dlaczego znowu ja? Dlaczego los jest dla mnie tak okrutny? Przeszłam operację pobrania wycinka z płuca, która potwierdziła diagnozę, i rozpoczęłam kolejną walkę o życie. Obecnie jestem po ostatnim z sześciu zaplanowanych cykli chemioterapii. Rozpoczynam kontynuację leczenia podtrzymującego anty-HER2 oraz leczenia hormonalnego. Nie poddałam się. Przeglądałam w Internecie dziesiątki artykułów, wyników badań i historii innych pacjentów. W ten sposób znalazłam lek, który daje mi realną nadzieję na zatrzymanie choroby i kolejne lata życia. Niestety, terapia ta obecnie nie jest refundowana w Polsce. Koszt miesięcznego leczenia wynosi około 9,5 tysiąca złotych, a lek powinien być przyjmowany przez wiele lat, aż do progresji choroby. To kwota, która zdecydowanie przekracza moje możliwości finansowe. Dołączenie wspomnianego leku do schematu leczenia podtrzymującego, według wyników klinicznego badania III fazy PATINA, wydłużyło medianę czasu wolnego od progresji choroby do 44,3 miesiąca, w porównaniu z 29,1 miesiąca u pacjentek otrzymujących wyłącznie standardową terapię. Oznacza to korzyść w postaci dodatkowych 15,2 miesiąca kontroli nad chorobą i zmniejszenie ryzyka progresji lub zgonu o 25%. Dziś proszę o kolejne lata życia, o możliwość bycia przy mojej jedynej córce, kiedy będzie kończyć szkołę średnią, zdawać maturę i wkraczać w dorosłość. Kiedy pójdzie już własną życiową drogą, będę spokojniejsza. Ale walczę również dla siebie, bo chcę żyć. Chcę cieszyć się kolejnymi dniami, wspólnymi chwilami z najbliższymi, rozmowami, śmiechem i tym wszystkim, co składa się na zwyczajne życie. Bo życie, nawet to całkiem zwyczajne, jest dla mnie dziś największą wartością. Każda wpłata przybliża mnie do kolejnego kroku w walce o zdrowie, a każda dobra myśl dodaje sił, by się nie poddawać. Dlatego odważyłam się prosić o pomoc. Dziękuję z całego serca za każdą formę wsparcia, dobre słowa i okazane serce. Ania

152 682 zł z 600 000 zł
25%
Logo Alivia

Onkofundacja Alivia

Dodajemy odwagi chorym na raka! Codziennie wspieramy chorych na nowotwory złośliwe w finansowaniu leczenia, uczymy i reprezentujemy pacjentów onkologicznych w debacie publicznej. Dowiedz się więcej o naszych działaniach.

Poznaj nas

Warto wiedzieć

News pierwszy

Te świadczenia mogą pomóc podczas leczenia raka

Rak nie daje automatycznie prawa do specjalnych świadczeń. Nie oznacza to jednak, że chorzy zostają bez pomocy. W wielu przypadkach mogą liczyć na wsparcie z ZUS, dodatki pielęgnacyjne i dofinansowani...

Czytaj więcej
News pierwszy

Dlaczego pacjenci onkologiczni zakładają zbiórki, skoro leczenie jest dostępne na NFZ?

Możliwości leczenia nowotworów są coraz większe, a media regularnie informują o kolejnych innowacyjnych metodach terapii lub nowatorskich zabiegach chirurgicznych. Mimo to pacjenci onkologiczni wciąż ...

Czytaj więcej
News pierwszy

Darmowe konsultacje z pielęgniarką onkologiczną od 7 sierpnia w Onkofundacji Alivia!

Od 7 sierpnia 2026 roku Podopieczni Onkofundacji Alivia oraz ich bliscy mogą skorzystać z bezpłatnych telefonicznych konsultacji z pielęgniarką onkologiczną Darmowe konsultacje z pielęgniarką onkologi...

Czytaj więcej