Proszę o pomoc w walce o życie i czas z rodziną. Rak wątroby HCC

27 czerwca 2026 r., o godz. 18:05. po długiej i niezwykle dzielnej walce, Urszula odeszła.

W naszej rodzimej tradycji wierzymy, że człowiek odchodzi z tego świata, ale nie znika. Dołącza do grona Przodków, a dopóki trwa pamięć o Nim, dopóty trwa także Jego obecność. Pamięć jest twardsza niż skała – nie kruszy jej czas ani przemijanie 

Wierzymy że będziesz czuwać nad swoją ukochaną wnuczką, a przy każdym rodzinnym spotkaniu zajmiesz swoje niewidzialne miejsce pośród nas. Będziesz obecna w naszych rozmowach, we wspomnieniach, w śmiechu i wzruszeniach. Zapalimy dla Ciebie ogień, wspomnimy Twoje słowa i poczujemy, że nadal jesteś częścią naszej rodziny – już nie ciałem, lecz pamięcią i duchem.

Niech płonie ogień pamięci. Niech Twoje imię będzie przekazywane kolejnym pokoleniom, bo człowiek żyje tak długo, jak długo trwa o nim pamięć.

Niestety po trzech cyklach leczenia onkologicznego wiemy już, że obecna terapia nie przynosi oczekiwanych efektów. W ostatnich tygodniach głównym problemem stało się uporczywe wodobrzusze, które mimo leczenia diuretycznego nie dawało się już skutecznie kontrolować. Pod koniec maja mama trafiła na oddział paliatywny po interwencji na SOR.

Początkowo odbarczenie płynu przyniosło wyraźną ulgę i pojawiła się nadzieja na powrót do domu oraz chwilową stabilizację stanu. Niestety w noc poprzedzającą planowany wypis, w trakcie dalszej diagnostyki i przygotowań do kolejnej konsultacji onkologicznej, doszło do gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia. W tym czasie wystąpił przełom nadnerczowy, który znacząco osłabił organizm, a także utrzymująca się anemia, niepoddająca się w pełni leczeniu mimo przetoczeń krwi.

Dodatkowo w badaniach obrazowych jamy brzusznej wykryto zmiany w otrzewnej o charakterze wszczepów nowotworowych (przerzutów), co potwierdziło dalszą progresję choroby.

Wczorajsza konsultacja onkologiczna przyniosła jasną decyzję o zakończeniu leczenia przyczynowego w obecnej formie. Organizm jest zbyt osłabiony, aby kontynuować terapię. Kolejne możliwe leczenie będzie brane pod uwagę jedynie w sytuacji, gdy mama odzyska siły i będzie w stanie samodzielnie dotrzeć do poradni.

W tym momencie najważniejsze jest leczenie objawowe – ukierunkowane na komfort, łagodzenie dolegliwości oraz możliwie najlepsze samopoczucie. Zespół medyczny skupia się przede wszystkim na skutecznej kontroli bólu i innych objawów obciążających codzienność.

Sytuacja mamy jest obecnie bardzo zmienna – zdarzają się zarówno dni lepsze, jak i trudniejsze. Jeszcze dwa miesiące temu była w stanie uczestniczyć w rodzinnym grillu w ogrodzie i spędzać czas z wnukami, co dziś stanowi dla nas ważne i cenne wspomnienie. Obecnie jednak bywają dni, kiedy mama praktycznie nie jest w stanie wstać z łóżka, co pokazuje, jak bardzo choroba wpływa na jej siły i codzienne funkcjonowanie.

Mimo tego mama pozostaje w kontakcie z bliskimi i, na tyle na ile pozwala jej samopoczucie, bardzo ceni sobie obecność rodziny i znajomych. Każda rozmowa, odwiedziny czy nawet krótka chwila spędzona razem mają dla niej ogromne znaczenie i realnie dodają jej siły.

Dlatego osoby, które mają możliwość i chcą odwiedzić mamę, są nadal bardzo serdecznie zapraszane na oddział. Każda forma wsparcia, obecności i życzliwości jest dla nas niezwykle cenna i bardzo za nią dziękujemy.