Lekarstwa, konsultacje medyczne, badania nierefundowane przez NFZ

Może będzie dobrze. Musi być.

Mój lekarz prowadzący jest na L4. Lekarze też przecież chorują. Nie chciałam iść do nikogo innego, dlatego czekam na wizytę w listopadzie.

Na razie dowiedziałam się tylko, że wyniki tomografii są dobre i że nie powinnam się martwić. Bardzo chciałabym w to uwierzyć. Z drugiej strony widzę swoje wyniki krwi i wskaźniki nowotworowe, które niestety nie wyglądają optymistycznie. Trudno więc nie mieć obaw.

Może jednak będzie dobrze. Musi być.

Pogoda jeszcze rozpieszcza, więc staram się korzystać z każdego ładniejszego dnia, na ile pozwalają mi siły, których niestety z każdym dniem jakby mniej.

Spaceruję, choć teraz moje spacery wyglądają trochę inaczej niż kiedyś:

spacerek, ławeczka, spacerek, ławeczka… 

Ale najważniejsze, że wychodzę. Że próbuję. Że są jeszcze takie chwile, kiedy mogę usiąść na ławce, popatrzeć dookoła i po prostu cieszyć się tym, że jestem.

I jeszcze jedno, bardzo ważne.

Dziękuję wszystkim Darczyńcom za każdą wpłatę. ❤️
Dzięki Waszemu wsparciu mogę pokrywać wydatki na lekarstwa, które niestety nie są darmowe. W chorobie takich kosztów pojawia się bardzo dużo, dlatego każda pomoc naprawdę ma znaczenie.

Dziękuję, że jesteście ze mną.

Znowu minęło kilka miesięcy od mojego ostatniego wpisu.

Jestem już po cyklu chemii połączonej z immunoterapią.

Z jednej strony… nie była tak straszna, jak się obawiałam. Nie bolało. Nie czułam się aż tak źle. Zazwyczaj nawet przesypiałam noce.

Z drugiej strony była straszna. Ta chemia bardzo mocno wpłynęła na moją pamięć. Zapominam wszystko. Nie pamiętam o niczym. Doszło nawet do tego, że po wyjściu z gabinetu lekarskiego nie pamiętałam, co lekarz właśnie mi powiedział.

Uwierzcie – to jest okropne.

Dlatego zaczęłam chodzić na wizyty z córką. Sama po prostu nie jestem już w stanie wszystkiego zapamiętać i ogarnąć.

Fizycznie też jestem coraz słabsza. Szczególnie źle znoszę upały. Brakuje sił, a zwykłe rzeczy potrafią kosztować mnie naprawdę dużo.

Teraz, po kilku tygodniach przerwy, znowu czeka mnie TK. Jadę na nie z nadzieją, że wyniki będą dobre i przede mną znów trochę dłuższa przerwa – czas na odpoczynek i regenerację.

Trzymajcie za mnie kciuki.
Módlcie się za mnie.