Wierzę i walczę

Dzień dobry. Co u mnie słychać? Dużo sie działo od ostatniego wpisu.

Po operacji w marcu 2025r. skierowano mnie na radioterapię, którą odbyłam na przełomie lipca-sierpnia 2025r. Oczekiwanie na nią (a trafiłam na czas urlopów), kiedy sie nie zna konkretnej daty rozpoczecia naswietlań i jednoczesne otrzymywanie życzeń z wakacji wraz z zdjęciami pięknych miejsc z wyjazdów od znajomych, rodziny, wywołały u mnie bardzo obniżony nastrój, trudne emocje. Korzystałam wtedy z wsparcia psychologa. Czekałam jak na bombie i dlatego bardzo sie ucieszyłam, gdy wreszcie telefonicznie zawiadomiono o dniu stawienia się na naświetlania. Samą radioterapie zniosłam stosunkowo dobrze. Odczuwałam tylko senność, zmęczenie. Jej skutki zaczełam dopiero odczuwać po kilku tygodniach (ogromna słabość, wyczerpanie najprostrzymi czynnościami, włoknienie tkanek, porażenie barku po naświetlanej stronie, ograniczenie ruchu).

W grudniu 2025r. odbyła sie kolejna operacja, kolejne wizyty, badania, rehabilitacja. Teraz czekam na wynik rezonansu piersi i decyzję, co dalej. Ufam, że będzie dobrze.

Wyjazdy do Wrocławia, leczenie skutków chemiotarpii, radioterapii, koszty szczepień (niezbędne ze względu na specyfikę pracy), rehabilitacji, wizyt u specjalistów (min. kardiologa, neurologa...), leków, nadal wymagają pewnych środków finansowych. Dlatego wciąż dziekuję za dotychczasowe wsparcie finansowe i każde inne. 

Cieszę sie, że marcu 2026r. mogłam wrócić do pracy. Trudność w poruszaniu się (skutki polineuropatii), słabsza pamieć, koncentracja, bóle kości, mięśni i inne dolegliwosci wciaż mi towarzyszą. Nic to wobec radości, jaką odczuwam wobec miłości ze strony mojej Rodzinki, życzliwosci uczniów, koleżanek z pracy, znajomych i nieznajomych, których spotykam na swojej drodze. Wiara, optymizm i ludzie dają mi siłę. Staram się cieszyć każdym dniem i powtarzam sobie: Nie każdy dzień jest dobry, ale każdego dnia jest coś dobrego. I na tym sie skupiam. Po prostu bardziej doceniam, że każdy dzień daje mi dwie rzeczy: szansę i wybór.

Pozdrawiam, Renata

Dziękuję za ofiarność wszystkim członkom naszej rodziny, przyjaciołom, znajomym, moim absolwentom i nieznajomym, anonimowym darczyńcom. W ciągu dwóch tygodni udało się zebrać całą kwotę na lek, który nie był refundowany. Jestem bardzo wdzięczna i poruszona tak szerokim odzewem na moją prośbę i do tej pory wzruszam się, jak sobie przypomnę tamte dni.

Obecnie zakończyłam cykl chemoterapii, jestem też po operacji, czekam na wynik histopatologiczny i plan dalszych działań. Niestety zapowiadają się dalsze trudności, rehabilitacja (pojawiła się m.in. neuropatia palców stóp i dłoni), ewentualne operacje. Wierzę jednak, że przy dalszym Waszym niesamowitym wsparciu dam radę i sprostam wyzwaniom, jakie mnie czekają. Jestem wdzięczna Bogu i każdemu z Was za siłę i nadzieję, którymi mnie obdarzacie na kolejne słoneczne dni.

Jeśli możesz i chcesz, uwzględnij moją sytuację przy odpisie podatkowym. Będę bardzo wdzięczna za przekazanie 1,5% podatku.