Jeszcze nie umieram

Podczas Świąt Bożego Narodzenia 2022 roku życie zaskoczyło mnie “prezentem”, którego nikt nigdy nie chciałby dostać. Diagnoza brzmiała: dwa nowotwory – brodawkowaty i rdzeniasty. To była wiadomość, która zmieniła wszystko.

Po operacji usunięcia tarczycy myślałem, że najgorsze mam za sobą. Niestety, rak zdążył się przerzucić do węzłów chłonnych. W Walentynki 2024 r. miałem operację usunięcia przerzutów z węzłów – wtedy bardzo chciałem wierzyć, że to symboliczny moment, po którym „paskud” odpuści. Niestety, dziś znów wiemy, że rośnie i trzeba go dalej gonić. Szukamy zmian, wycinamy, co się da, a częsta, szczegółowa diagnostyka nie zawsze jest refundowana.

Mimo to nie poddaję się. Każdy nowy dzień to dla mnie kolejna szansa. Droga do zdrowia jest długa i wyboista, ale jestem gotowy stawiać czoła kolejnym etapom tej walki. Po cichu liczę, że w pewnym momencie ten „paskud” w końcu się znudzi i przestanie rosnąć. Dziękuję za wszystkie dobre myśli, wiadomości i pomoc. Wasze wsparcie dodaje mi siły – wierzę, że razem damy radę.