Jeszcze tyle życia przede mną. Pomóż mi zmniejszyć ryzyko kolejnej wznowy raka

Katarzyna Cyran, Zielona Góra,
numer zbiórki: 112852

slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1
slide1

Opis zbiórki

PL

Chcę żyć! Chcę mieć szansę na życie bez paraliżującego strachu, że rak wróci po raz trzeci.

Znalazłam się jednak w dramatycznej sytuacji – nowotwór powrócił, a polski system odmówił mi refundacji nowoczesnego leku.

Pozornie dobra wiadomość – czyste węzły chłonne i operacyjny charakter wznowy – oznacza w naszym prawie, że za ratującą mnie terapię celowaną muszę zapłacić SAMA. Koszt samego leku wynosi aż 312 000 zł.

Nie proszę o cud, proszę o możliwość leczenia.

Czas ucieka, a bez wsparcia innych ludzi nie mam szans w tej nierównej walce.

 

Łączny koszt leczenia i zabezpieczenia mojej przyszłości na najbliższe lata to 325 000 zł, z czego ok. 121 000 zł muszę zgromadzić na pierwszy, kluczowy rok.

 

Każda wpłata, nawet ta najmniejsza, przybliża mnie do bezpiecznego jutra:

• 8 000 zł – koszt jednego 28-dniowego cyklu leku celowanego, który zmniejsza ryzyko kolejnego nawrotu o około 30%

• 312 000 zł – całkowity koszt 3-letniej terapii lekiem (26 opakowań)

• 13 000 zł – niezbędne koszty towarzyszące: pilna, przedlekowa odbudowa zębów zniszczonych chemią (9 000 zł) oraz specjalistyczna fizjoterapia pooperacyjna (4 000 zł)

 

Jeśli nie możesz wesprzeć mnie finansowo, udostępnienie mojej historii będzie równie ogromną pomocą. DZIĘKUJĘ.

 

PONIŻEJ MOŻESZ PRZECZYTAĆ MOJĄ HISTORIĘ:

 

Zanim opowiem Ci o chorobie, chcę podziękować, że tu jesteś. 

 

Zawsze wierzyłam, że dobro wraca – przez lata sama pomagałam, czy to wspierając różne zbiórki i akcje, czy współorganizując zbiórki i licytacje charytatywne w Zielonej Górze, za co zostałam wyróżniona podczas zielonogórskiego Forum „Zdrowie Kobiety bez tajemnic” – wyjątkowej, oddolnej inicjatywy kobiet. 

 

Nigdy nie przypuszczałam, że przyjdzie dzień, kiedy to ja będę musiała prosić o pomoc. To trudne, ale nie mam wyboru. Chcę żyć.

 

Jestem Kasia, mam 47 lat. Jestem żoną i mamą dwóch córek. Kocham ruch, naturę i góry. Uwielbiam te chwile, kiedy po długiej wędrówce docieram na szczyt, patrzę przed siebie i czuję, że świat jest piękny. 

 

Od grudnia 2023 roku wiem doskonale, jak kruche potrafi być to piękno.

Wtedy usłyszałam diagnozę: agresywny, hormonozależny rak piersi. 

Przeszłam wyniszczające leczenie: 12 wlewów cytostatyku, 4 cykle „czerwonej chemii”, operację i 20 naświetleń radioterapii. Po chemii moje jajniki przestały pracować. Lekarze uznali, że w wieku 45 lat weszłam w menopauzę i przepisali mi hormonoterapię bez blokady jajników. 

 

Przez półtora roku żyłam nadzieją, że pokonałam chorobę. Wracałam do sił i cieszyłam się normalnością.

 

Niestety, w kwietniu 2026 roku kontrolne USG wykazało kolejny guzek w tej samej piersi, niemal w tym samym miejscu.

 

Wkrótce pojawiły się krwotoki z dróg rodnych – okazało się, że mój organizm zregenerował się po chemii, a jajniki niespodziewanie podjęły pracę. Leki przestały działać, a powracające hormony stały się paliwem dla nowotworu. 

 

W czerwcu potwierdzono wznowę miejscową raka piersi. Świat ponownie zawirował...

 

W lipcu 2026 r. przeszłam radykalną mastektomię prawej piersi z rekonstrukcją ekspanderem i usunięciem węzłów pierwszego piętra. 

Na szczęście węzły są czyste, a badania wykluczyły przerzuty. Obecnie przyjmuję kolejną ciężką chemioterapię (TC) – jestem po czwartym z sześciu wlewów. Jestem zmęczona, ale się nie poddaję.

 

Po chemii czekają mnie kolejne etapy: operacja ginekologiczna usunięcia macicy i jajników (by trwale odciąć źródło hormonów), wymiana ekspandera na implant, nowa hormonoterapia oraz leczenie chroniące kości.

 

Mój rak ma III stopień złośliwości, a poszerzone badania molekularne guza wykryły dodatkowo mutację w genie TP53, co sprawia, że nowotwór jest wyjątkowo agresywny i oporny na standardowe leczenie. Ryzyko kolejnego nawrotu jest bardzo duże.

Stąd rekomendacja lekarzy o włączeniu nowoczesnego leku, który niestety nie jest dla mnie refundowany. 

Lek należy włączyć w ciągu roku od startu nowej hormonoterapii, co daje nam cenny czas na zebranie środków.

 

Chcę żyć! Bez strachu przed kolejnym zachorowaniem.

Chcę nadal być częścią codzienności mojej rodziny. Spędzać czas z mężem, cieszyć się życiem moich córek, spotykać z przyjaciółmi. 

Chcę znowu chodzić po górach i czuć tę niezwykłą radość na szczycie.

 

W górach nauczyłam się, że nawet najtrudniejszy szlak pokonuje się krok po kroku. 

Teraz przede mną najtrudniejsza droga w życiu. 

Nie proszę, żeby ktoś przeszedł ją za mnie. Proszę tylko, żebyś pomógł mi iść dalej.

 

Z całego serca dziękuję za każdą pomoc, udostępnienie i Twoją obecność.

 

Kasia 💜

Słowa wsparcia

donor2
Aneta Stefan
4 minuty temu
Pani Kasiu życzę dużo siły i zdrowia💪💪

donor2
Darczyńca Anonimowy
5 minut temu
Żyj ! aż do późnej starości 😉

donor2
Darczyńca Anonimowy
7 minut temu
Kasiu , duzo zdrówka 😘 1

donor2
Inez Rudnicka
1 godzina temu
Dużo dużo zdrówka🍀 2

Zobacz więcej

Darczyńcy

donor2
Darczyńca Anonimowy
2 minuty temu
Kwota ukryta przez Darczyńcę

donor2
Aneta Stefan
4 minuty temu
75,00 zł
Pani Kasiu życzę dużo siły i zdrowia💪💪

donor2
Darczyńca Anonimowy
5 minut temu
75,00 zł
Żyj ! aż do późnej starości 😉

donor2
Darczyńca Anonimowy
7 minut temu
100,00 zł
Kasiu , duzo zdrówka 😘 1

Zobacz więcej

Wypłaty

Do dyspozycji podopiecznego pozostało:   27 885.00 zł

Podopieczny jeszcze nie wypłacił środków ze zbiórki.

Podzbiórka

Podzbiórkę możesz założyć przy każdym celu, który jeszcze nie osiągnął 100%, a środki zgromadzone podczas jej trwania zostaną dodane do zbiórki głównej.