Badanie Oncotype DX

Na imię mam Barbara, mam 45 lat, jestem nauczycielem wychowania przedszkolnego. Od ponad 20 lat praca z dziećmi to moja pasja i bardzo ważna część mojego życia. W sierpniu 2026 roku przeprowadziłam się z Podkarpacia do Warszawy, aby dalej rozwijać się zawodowo i poprzez to jeszcze lepiej pomagać dzieciom. Chciałem robić to, co kocham najbardziej  - dawać innym swój czas, wiedzę i pomagać dzieciom rozwinąć skrzydła. Przyjechałam do Warszawy z nadzieją na nowy początek. Jednak właśnie wtedy moje życie niespodziewanie się zatrzymało. Usłyszałam diagnozę - rak piersi.

Na szczęście choroba została wykryta na wczesnym etapie. Rozpoznano u mnie raka piersi Luminal B, G1, HER2- ujemny. Przeszłam już operację oszczędzającą i wycięcie węzłów chłonnych wartowniczych. Niestety mam przerzuty do węzłów chłonnych. Czeka mnie mastektomia i dalsze leczenie. W celu dalszego leczenia muszę zrobić badanie Oncotype DX, od jego wyniku będzie zależało czy powinnam dostać chemioterapię lub hormonoterapię i jaki rodzaj tego leczenia.

Badanie Oncotype DX w Polsce nie jest refundowane. To znaczy, że pacjenci tacy jak ja stoją przed bardzo ciężkim pytaniem. Czy wykupić badanie za 10000 zł, czy zdecydować się na leczenie chemioterapią "na ślepo", czyli bez gwarancji wyleczenia. Proszę o pomoc nie dlatego, że straciłam nadzieję, ale dlatego, że chcę walczyć o zdrowie i przyszłość. Mam nadzieję, że jeszcze wiele razy będę mogła przytulić przedszkolaka, otrzeć dziecięcy łzy, wywołać uśmiech dzieci i pomóc każdemu, kto będzie tego potrzebował.

Na koniec chcę zwrócić się do każdej osoby, która czyta te słowa: Proszę Was z całego serca, badajcie się profilaktycznie i przypominajcie o badaniach swoim bliskim. Zachęcajcie mamy, siostry, córki, przyjaciółki i wszystkie ważne dla Was kobiety, by nie odkładały badań na później. Nie zapominajcie również o zdrowiu mężczyzn w Waszych rodzinach. Jedno badanie może uratować życie. Nie zawsze możemy uchronić się przed chorobą, ale możemy dać sobie i tym, których kochamy szanse na wcześniejsze jej wykrycie i najlepsze wyleczenie.

Dzisiaj to ja proszę o dobre myśli, wsparcie i szansę na jak najlepsze leczenie. Pomimo choroby i lęku jestem tą samą Basią - nauczycielką, która kocha dzieci, wierzy w dobro i chce pomagać innym. 

Dziękuję za każdą pomoc, dobre słowo. Dziękuję, że jesteście ze mną. 

Z wyrazami szacunku,

Barbara Solecka