Zbiórka na leczenie Ani. Pomóż mi walczyć o życie!
Anna Żerdzińska-Nowak, Piotrków Trybunalski,
numer zbiórki: 112843
Dziennik
Z całego serca dziękuję za każdą wpłatę, dobre słowo i udostępnienie mojej zbiórki. ❤️
Dzięki Wam mogę rozpocząć leczenie spokojniej, bez lęku o środki na najbliższe miesiące.
Szczególnie dziękuję rodzinie nieznanego mi Darczyńcy za przekazanie środków ze zbiórki na leczenie bliskiej osoby. To niezwykły gest, którego nigdy nie zapomnę. Na zawsze pozostaniecie w moim sercu. ❤️
Dziękuję, że jesteście. ❤️
Opis zbiórki
Mam na imię Ania, mam 51 lat i po 11 latach ponownie muszę zmierzyć się z najtrudniejszą walką w moim życiu – walką z rakiem piersi.
Pierwszą walkę udało mi się wygrać. Dziś jednak choroba wróciła, a ja potrzebuję Waszej pomocy, aby móc kontynuować leczenie i mieć szansę na kolejne lata życia.
Proszę, pomóżcie mi sfinansować leczenie. Każda wpłata, nawet najmniejsza, ma ogromne znaczenie. Jeśli nie możecie wpłacić pieniędzy, udostępnienie zbiórki również będzie dla mnie wielkim wsparciem.
Zbieram środki na nierefundowany lek. którego miesięczny koszt wynosi około 9500 zł. To ogromna kwota, której sama nie jestem w stanie pokryć.
Niełatwo jest mi przyznać, że potrzebuję pomocy. Jeszcze trudniej jest mi poprosić o nią publicznie.
Zawsze starałam się radzić sobie sama, nie obciążać innych swoimi problemami i wierzyć, że każdą trudność można pokonać własnymi siłami. Choroba zabrała mi już poczucie bezpieczeństwa, spokój i wiele planów na przyszłość. Dziś zabiera także coś, co zawsze było dla mnie ważne – niezależność.
Piszę te słowa ze łzami w oczach i ogromną nadzieją w sercu.
Proszę o pomoc, ponieważ sama nie jestem w stanie pokryć kosztów leczenia.
Ale po kolei.
11 lat temu rozpadł się mój poukładany świat, kiedy radiolog spojrzał na ekran USG i powiedział, że guzek, który widzi w mojej piersi, to z dużym prawdopodobieństwem rak.
Nie pamiętam, jak wyszłam z gabinetu. Pamiętam tylko strach. Ogromny, paraliżujący strach. Strach przed tym, co pokażą kolejne badania, przed leczeniem, przed bólem, ale przede wszystkim przed myślą, że mogłoby mnie zabraknąć przy mojej ukochanej córeczce, że zostawię ją i męża samych.
Diagnoza została szybko potwierdzona: rak piersi – rak przewodowy inwazyjny G2, rozsiane ogniska DCIS, makroprzerzuty w węzłach, ER (+), PR (+), Ki-67 80%. Przeszłam mastektomię, a następnie 16 cykli chemioterapii.
Moja córeczka miała wtedy zaledwie 3 lata. Patrząc na nią, każdego dnia prosiłam Boga o jedno: jeszcze trochę czasu. Nie marzyłam o dalekiej przyszłości… Prosiłam o możliwość wychowywania mojego małego dziecka.
Udało mi się przejść przez leczenie. Powoli, krok po kroku, odzyskiwałam siły. Wróciłam do pracy i codziennych zajęć. Zaczęłam na nowo cieszyć się zwykłymi rzeczami – wspólnym czasem z rodziną i przyjaciółmi, promieniami słońca wpadającymi przez okno, spacerami, pracą, czytaniem, rozmowami i tysiącem innych drobnych rzeczy stanowiących codzienność. Dziś wiem, jak wiele znaczą takie małe, codzienne chwile. Stały się dla mnie naprawdę bezcenne.
Niestety, po 11 latach, w marcu tego roku, rak do mnie wrócił. Tym razem ze zdwojoną siłą. Badania wykazały przerzuty do płuc i kości nowotworu piersi HR+/HER2+.
Gdy usłyszałam diagnozę, nie mogłam w to uwierzyć. Płakałam w poduszkę jak małe dziecko, zadając sobie jedno pytanie: dlaczego znowu ja? Dlaczego los jest dla mnie tak okrutny?
Przeszłam operację pobrania wycinka z płuca, która potwierdziła diagnozę, i rozpoczęłam kolejną walkę o życie. Obecnie jestem po ostatnim z sześciu zaplanowanych cykli chemioterapii. Rozpoczynam kontynuację leczenia podtrzymującego anty-HER2 oraz leczenia hormonalnego.
Nie poddałam się. Przeglądałam w Internecie dziesiątki artykułów, wyników badań i historii innych pacjentów. W ten sposób znalazłam lek, który daje mi realną nadzieję na zatrzymanie choroby i kolejne lata życia.
Niestety, terapia ta obecnie nie jest refundowana w Polsce. Koszt miesięcznego leczenia wynosi około 9,5 tysiąca złotych, a lek powinien być przyjmowany przez wiele lat, aż do progresji choroby. To kwota, która zdecydowanie przekracza moje możliwości finansowe.
Dołączenie wspomnianego leku do schematu leczenia podtrzymującego, według wyników klinicznego badania III fazy PATINA, wydłużyło medianę czasu wolnego od progresji choroby do 44,3 miesiąca, w porównaniu z 29,1 miesiąca u pacjentek otrzymujących wyłącznie standardową terapię. Oznacza to korzyść w postaci dodatkowych 15,2 miesiąca kontroli nad chorobą i zmniejszenie ryzyka progresji lub zgonu o 25%.
Dziś proszę o kolejne lata życia, o możliwość bycia przy mojej jedynej córce, kiedy będzie kończyć szkołę średnią, zdawać maturę i wkraczać w dorosłość. Kiedy pójdzie już własną życiową drogą, będę spokojniejsza.
Ale walczę również dla siebie, bo chcę żyć. Chcę cieszyć się kolejnymi dniami, wspólnymi chwilami z najbliższymi, rozmowami, śmiechem i tym wszystkim, co składa się na zwyczajne życie. Bo życie, nawet to całkiem zwyczajne, jest dla mnie dziś największą wartością.
Każda wpłata przybliża mnie do kolejnego kroku w walce o zdrowie, a każda dobra myśl dodaje sił, by się nie poddawać. Dlatego odważyłam się prosić o pomoc.
Dziękuję z całego serca za każdą formę wsparcia, dobre słowa i okazane serce.
Ania
Darczyńcy
Wypłaty
Podopieczny jeszcze nie wypłacił środków ze zbiórki.

Słowa wsparcia